4518229224.gif Gannet

Waarschip 900plus

Zaterdag 23 juni '07

We vliegen weer met EasyJet naar Belfast. We hebben 3 stoelen geboekt zodat we 3x 20 kilo bagage en een autostoeltje kunnen meenemen. Eigenlijk is het stoeltje te groot maar met bluf kom je een heel eind. Met een huurauto rijden we naar Coleraine waar Gannet inmiddels in de Coleraine Marina aan een ponton ligt. De marina ligt vlakbij de stad wat erg handig blijkt voor de bootschappen. We beginnen maar gelijk met poetsen en inrichten. Er zit vreselijk veel ruimte in Gannet, alles krijgt dan ook makkelijk een plaatsje. Ons eerste  diner aan boord is een pizza van Domino. De eerste nacht aan boord slapen we heerlijk! Het weer is nu  prima maar de vooruitzichten zijn niet best. Zondag en maandag doen we alle bootschappen. Zondag maken we nog een proefvaart. Alles werkt toch even anders dan op een W660. De zeilen zijn in zeer goede staat,  we hadden ze namelijk nog niet gezien...

Copyright Gannet 2007-2009

Plazados Webdesign

Coleraine Marina

Maandag staat er een harde en koude wind. Onze eerste planning is vertrekken op dinsdag, dat lukt niet vanwege het weer. Ook woensdag en donderdag ziet er niet goed uit. Ze verwachten veel wind en regen. In het zuiden van Groot Britannië zijn de ergste overstromingen sinds 50 jaar. We rommelen de hele dag wat aan, doen klusjes, bootschappen en spelen met Mats. We krijgen nog veel informatie en verhalen over onze aanstaande tocht naar Schotland van Joe (de ex-eigenaar). Fantastische man! Het gaat er naar uitzien dat we vrijdag vertrekken.

Vrijdag 29 juni '07

Om 04.00 uur gaat de wekker, het regent een beetje en waait redelijk. Om 05.00 gooien we los en worden uitgezwaaid door Joe. Mats slaapt nog lekker. Het is nu licht en droog, via river Bann gaan we op de motor naar zee. Schitterende omgeving, natuurlijk zijn we alleen. In de riviermonding staan grote brekers waar we hoe dan ook door heen moeten, wind tegen stroom. We stampen behoorlijk, best wel spannend zo met een vreemd schip. Als we de rivier verlaten hebben we nog even marifooncontact met Joe en dan zijn we alleen. Het waait pittig en de golven zijn voor ons als Wad- en binnenwatervaarders niet mis. Maar met dubbel rif en gereefde genua is het net te doen. Mats wordt wakker en is erg onder de indruk van al het geweld. Ook Astrid heeft een beetje last van de spanning en de hoge golven. Ze doezelen wat op de bank terwijl Sijtze samen met Scotty (de stuurautomaat) de zeeën trotseert. Het is wel genieten. Gannet doet het geweldig!

 

Halverwege Port Ellen wordt de zee een stuk rustiger, Mats en Astrid komen ook weer wat tot leven. Het weer is inmiddels schitterend geworden: zonnig met prachtige wolken. Omdat het lekker opschiet besluiten we door te gaan naar Craobh Haven en niet te stoppen in Port Ellen.

prachtige zeilcondities

We varen gemiddeld 7,5 knoop, dat schiet lekker op. We zeilen nu dicht bij de kust van Jura. Het is hier werkelijk schitterend. Vanaf een uur of 15.00 begint het harder te waaien en wordt de zee onrustig. We worden het een beetje zat, het is een lange dag. Om 18.30 uur varen we Craobh Haven binnen. Een klein paradijs zo in de avondzon en geen wind. We lopen nog even wat rond zodat Mats nog even kan razen. Dit hebben we maar weer gehad. Het thuisfront haalt opgelucht adem. Vandaag hebben we ongeveer 80 nm afgelegd. Morgen een rustdag, ze voorspellen weer veel harde wind. Zaterdag doen we de was en genieten van de omgeving, het  is tenslotte vakantie. Het weer valt achteraf best wel mee.

Zondag, 1 juli '07

Om 08.00 uur worden we wakker. Het is stil en zonnig... hier doen we het voor. Om 11.00 uur gooien we los en gaan richting Cuan Sound op de genua en motor. Het is bijna windstil en we rollen de genua maar weer op. We gaan ongeveer 5 knopen op de motor  want we móeten met doodtij

Craobh Haven

bij Cuan Sound zijn, anders kan het daar levensgevaarlijk zijn vanwege de zéér sterke stroming. Het valt ons op dat er bijna geen andere schepen varen, laat staan buitenlanders. Je vraagt je af hoe dat mogelijk in zo'n schitterend zeilgebied. Na Cuan Sound gaan we via the Firth of Lorn richting Oban en Kerera Sound. Wat een prachtige omgeving en ook Oban ziet er leuk uit. Maar ook nu moeten we doorvaren, we hebben geleerd mijlen te maken als het weer goed is... De lucht is af en toe erg donker maar de buien gaan ons voorbij, de temperatuur is prima. In de middag begint het toch wat te regenen, de Schotse bergen verdwijnen in de wolken. De Corran Narrows zijn nog even onverwachts spannend: een versmalling met heel veel stroom en draaikolken. Het is dus oppassen dat je niet weggezet wordt op een ondiepte. Bij Fort Wiliam overnachten we aan een mooring. Er is geen jachthaven en ook bij de sluizen van Corpach Bassin zijn geen aanlegplaatsen. Vandaag hebben we  47,5 nm gevaren.

Maandag, 2 juli '07

Vandaag beginnen we aan het Caledonian Canal. De sluizen beginnen om 08.30 uur te draaien maar het wordt wat later omdat Mats dan lekker slaapt en wij de handen vrij hebben. Wij zijn het enige schip dat door de sluis wil en we hebben dan ook geen wachttijd. We moeten in opdracht van de sluiswachter lage wal gaan liggen, daar is namelijk ook het kantoortje. We moeten een license kopen voor het gehele kanaal, GBP 150,00 Dat is omgerekend circa 225,00 euro, kassa... maar daar is wel liggeld, douches, toiletten en drinkwater bij inbegrepen. We geven de geleende zeekaarten van  Joe af bij de sluiswachter, hij komt ze volgende week daar weer ophalen. Een stukje verderop is Neptunes Staircase. Het is lunchtijd, we melden ons alvast en gaan bootschappen doen in Banavie, een troosteloos plaatsje. Als we terugkomen eten we nog snel een boterham. Via de VHF geven ze ons door klaar te maken omdat ze zo gaan draaien. Mats zetten we in zijn autostoel in de kuip, zijn leesboekjes onder handbereik. Hij vind het allemaal prachtig. In de sluis hannnesen we wat met te korte touwen, gelukkig hebben we ook extra lange bij de hand. Omdat we omhoog gaan moeten we de touwen omhoog gooien, gelukkig is er een sluishulp die ze vangt en vastmaakt. Deze sluisgang bestaat uit 7 sluizen achter elkaar, allemaal met tenminste 2 meter hoogteverschil. De sluishulp loopt met de touwen mee naar de volgens sluis, dat scheelt heel veel gooien. Omdat we alleen zijn gaat het super snel, toch zijn we 1,5 uur bezig. Het is een toeristische trekpleister. Een buslading opa's en oma's kijkt toe, Mats is blij met alle aandacht van die grijzen. Achter de Neptunes Staircase leggen we even aan om foto's te maken. We gaan weer verder via het kanaal op de motor, alleen op de meren mag je zeilen. We varen door een schitterend decor, groen met Schotse bergen. We zien nog net een glimp van Ben Nevis. We komen 3 huurboten tegen, dat is alles...Via de Swingbridge of Moy komen bij de sluis van Gairlochy aan. Omdat het hoogteverschil zo groot is laat de sluiswachter touwen zakken, bijna niemand  redt het om de eigen touwen naar boven te gooien. Mats wordt net wakker als we in de sluis zijn, hij moet helaas even wachten tot we uit de sluis zijn... zo te horen is hij het er niet mee eens. Vlak achter de sluis kunnen we overnachten aan pontons. Helaas merken we later dat de douches nog gesloten zijn. Het begint te beetje te regenen. Het was een redelijk dag, veel bewolking, af en toe zon maar droog. Het koelt wel snel af en we zijn blij met ons kacheltje. Vandaag hebben we 7,9 nm gevaren.

Dinsdag, 3 juli '07

Als Mats weer zijn ochtend slaapje doet vertrekken we. Het begint op te klaren en de lucht trekt helemaal open. Het wordt iets drukker met huurboten, we komen zelfs een Nederlands jacht tegen.  Op Loch Lochy trekken we de Genua erbij, heerlijk in de zon voor het lapje... zo hoort het te zijn!  In de sluis van Laggan liggen we met een ander Nederlands jacht. We moteren verder over Loch Oich. Dit is het hoogst gelegen meer. Vanaf hier gaan alle sluizen weer naar beneden. Bij Cullochy weer een sluis en Swingbridge, door naar Kytra. Dit is een idyllisch plekje zo tussen de bomen, heerlijk rustig.  We stoppen voor de sluizen van Fort Augustus. Het dorpje valt zwaar tegen, 1 postkantoortje, 3 restaurants, 2 souvenierwinketjes en 1 supermarktje. We gaan vanavond lekker uit eten. Astrid bestelt als voorgerecht Haggis, ondanks alle enge verhalen smaakt het lekker. De Sirloinsteak is heerlijk, zeker van een Schotse Hooglander. Mats krijgt een potje. Weer terug aan boord gaat Sijtze de motor eens checken, we hebben geen idee of deze ook olie verbruikt. Oeps, het resrvoir van een of ander smeerolie is leeg. We bellen met Joe, is geen probleem, we hebben genoeg olie aan boord. Ook de wier-pot nog even gechecked. De ombouw van de motor is net een puzzel, alles past precies.  Ook deze dag is weer voorbij.

Woensdag, 4 juli '07

Als we zitten te ontbijten besluiten we toch ineens maar om met deze sluislichting mee te gaan, we weten niet wanneer we weer kunnen. Het is druk...  we zijn met 6 boten. Op het moment dat we de eerste sluis in varen geeft de motor een storing... geen koelwater. We leggen snel aan en Sijtze stormt naar binnen naar de motor om koelwater toe te voegen. Ik schreeuw hem weer naar boven als de sluisdeur dicht is, hij zal echt moeten helpen om de touwen te vieren. Helaas zijn er vandaag geen sluishulpen, nee natuurlijk niet. Het zijn 5 sluizen achter elkaar. Als we naar de 2e sluis varen is het nog steeds niet goed. Sijtze heeft net te weinig tijd om het koelwater goed aan te vullen. We trekken Gannet dus maar door sluis 3 en 4. Valt niet mee, hard trekken voor ze op gang is en ook weer op tijd stoppen omdat er nog ander boten liggen. Ook hier weer veel toeschouwers. Mats is boos, we brengen hem wat boekjes en speelgoed in de punt, dat vind hij goed. In de 4e sluis lukt het Sijtze om genoeg water toe te voegen. We kunnen weer aan boord gaan en op de motor de sluis uitvaren. We zijn toch weer een uur bezig geweest met deze sluisgang. Net achter de sluizen leggen we Gannet aan en checken alles heel goed. Tja weer wat geleerd: water weer goed aanvullen als je de wierpot controleerd. We lopen nog even het plaatsje in, een doedelzakspeler staat op de kade te spelen. We vertrekken weer en komen op Loch Ness. Een muur van grijs komt ons tegemoet, Sijtze kan nog net zijn zeilpak aantrekken. Het valt gelukkig wel mee maar geheel droog houden we het niet. Dit is het meest saaie stuk, komt ook omdat het weer grijs en nat is. Wederom komen we bijna geen andere schepen tegen. Nessie ook niet, maar dat willen we waarschijnlijk ook niet. Bij Urquhart Castle schijnt de zon weer, we gaan niet van boord. We dachten dat Drumnadrochit aan het meer lag maar het ligt een paar kilometer landinwaarts. We hebben geen zin om een eind te gaan lopen dus varen we maar door. Het laatste stuk naar de sluis van Dochgarroch is weer mooi, ook al is het een stuk vlakker, geen Highlands meer. Sijtze rommelt na het eten nog wat met het zeil en de reeflijnen. Gister en vandaag totaal 41,6 nm afgelegd.

Loch Lochy Fort Augustus Urquhart castle Buien op Loch Ness deel 2 (5 juli - 12 juli)